Net als generatiegenoten X-Ray Spex, besluiten één van pionierende meidengroepen uit het uitgesproken mannelijke punkera van 1976 - uiteraard na een hoop line-up wissels - terug keet te schoppen. U raadt het al: Ari Up, Tessa Pollitt, Hollie Cook (yep, dochter van sex pistol Paul Cook), Anna Schulte & Michelle Hill hebben zich terug in een vorig leven gegoten - The Slits genaamd. Het 30 jarige verleden dat Ari en de hare met zich meesleuren in het achterhoofd houdende, blijft hun catchy combinatie van punk en dubby elementen verrassend fris klinken. Het feit dat ze - toen zelfs nog zonder noemswaardige platen - als support mochten open tijdens de ‘White Riot’ tour van The Clash in 1977, draagt kennelijk zijn sporen met zich mee. (Voor die nitwits die girlpower onderschatten: in 2007 deden ze het nog eens vlotjes over door voor de eerste maal te touren in Japan, Australië en in New York te openen voor niemand minder dan Sonic Youth.) In aansluiting met de vele andere (punk)reünies waar we letterlijk mee overvallen worden, verschillen ook The Slits eigenlijk niet veel in hun vroeger werk. Het wordt wel misschien nu pas duidelijk hoe ver ze hun tijd niet vooruit waren. De sociaal geëngageerde en van reggae doorspekte punk doorstaat namelijk vlotjes de tand des tijds. Nog straffer is het feit dat dezelfde vragen die de punk toen wisten te voeden, ook vandaag de dag meer dan actueel blijken te zijn. (De vraag of het postmillennium wel echt zo verschillend is dan pakweg 30 jaar, is dan ook de hamvraag die zich opdringt.) In elk geval zal het niet liggen aan “Trapped Animal”, dat als vanouds soms persoonlijke, soms lichte en soms dan weer zwaardere topics aanpakt. Net als die andere generatiegenoten The Ex, smeedden zij allerlei stijlen tot één geheel. Het verschil is dat “Trapped Animal” eigenlijk heel zomers aanvoelt. Verwacht U aan een goede portie reggae, gypsy, griekse folklore, etc, maar wel eentje die voorzien is van de nodige dosis uptempo angryness. Voor wie de echte invloed van 30 jaar Slits wilt doorgronden, kunnen we met plezier Zoe Street Howe’s biografie ‘Typical Girls? The Story Of The Slits’ aanbevelen. We love the Reggae Gypsy, because we’ll always be Slits-y!