Woodpigeon Divided By Antelope Equals Squirrel, u zegt het maar. Of doe maar gewoon Woodpigeon, de klassiek geschoolde groep rond Mark Hamilton brengt na Treasury Library Canada, de intieme kennismakingsronde, een nieuwe LP uit, Die Stadt Muzikanten.
Fijnsnarige en rustige arrangementen met landerige strijkers, een gevatte orgel en dromerige vocale harmonieën. Ingrediënten voor een op laag decibel gebracht derde album. De orginele inslag komt van de multi instrumentale aangelegenheid die niet snel gaat vervelen zo zijn er ook blazers mee gemoeid en een spirituele harmonica. De mayonaisse pakte nog beter met een extra dwarsfluit, een melodica en wat percussie. Beetje klef zoals het hier staat maar het smaakt naar een luie zondag met een voorjaarsklassieker op mute, rustig uitbuikend na het middagmaal. Hoogtepunt van het album zijn de nummers “…And As The Ship Went Down, You’d Never Looked Finer”. Een gracieuse gedreven ritme met een verwachte harmonie die je als lappendeken helemaal inpakt tot enkel nog een simpel deuntje van de piano overleeft. “Duck Duck Goose” geeft een ander timbre in de stem van Hamilton waardoor de parrallelle monotonie met de instrumenten verschillend gaat klinken, zeemzoete peperkoek. Die Stadt Muzikanten is ondanks het genre niet het meest vernieuwde album van de band of het moment maar geeft je eerlijk waar voor je geld. Vijftien nummers die elk lagen hebben om te ontdekken waar elk instrument zijn eigen ruimte krijgt om zich te decanteren. Degelijk in elkaar geknutselde nummers die mooi binnen de lijntjes gekleurd worden.