Lyrisch waren we over de vorige van David "Moose" Adamson. Grampalll Jookabox was toen de naam van zijn project. Grampall is weggevallen en dus opereert hij nu verder onder de naam Jookabox. Op ‘Dead Zone Boys’ wil hij de succesformule nog eens dunnetjes overdoen. Maar helaas, al wat op het debuut leek te lukken, loopt deze keer faliekant af. De humor wordt kolder, originaliteit is nu gezochtheid. En net wat zijn kracht was, het mixen van al zijn vindingrijkheden tot één geweldige meltpot, blijkt deze keer nier meer te lukken. Je hoort alles door mekaar klutsen en naast mekaar doorrammen. De samples klinken belachelijk, de overstuurde ritmeboxen irriteren en de gitaren lijken aan kapotte versterkers te hangen. Experiment kan soms verkeerd uitvallen, en dit is er een goed voorbeeld van. Gelukkig vinden we ook in deze plaat een lichtpunt. Snoeiharde muziek is een foltertechniek in de gevangenis van Guantanamo Bay. De bewaarders draaien er onder andere muziek van AC/DC (Hell’s Bells), Queen (We are the Champions), Bruce Springsteen (Born in the USA), Metallica (Enter Sandman) en Deicide (Fuck Your God). Jookabox lijkt ons de ideale plaat gemaakt te hebben, om gevangenen emotioneel te breken. Dat George Walker Bush dit niet meer heeft mogen meemaken. OK, ik overdrijf. Het zal de teleurstelling zijn.