'De bevrijding van de sledehond' als bandnaam. Gelukkig is het in het Engels en klinkt Husky Rescue zelfs bepaald fris. Zoals ook het nieuwe geluid van de effectief dicht bij de noordpool residerende muzikanten - het zijn Finnen - op dit derde album. Hoe je het ook draait of keert, het hele album staat in het teken van de fluwelen stem van zangeres Reeta-Leena Korhola. Die houdt het midden tussen Geike Arnaert van Hooverphonic en Beth Gibbons van Portishead. In de slipstream van dat soort populaire acts die een authentiek en toch aanslaand geluid wisten neer te zetten in voorbije jaren hebben zich wel meerdere epigonen genesteld. Husky Rescue is toch niet zondermeer te herleiden tot zo'n meeloper. Een paar stevige groeitracks zoals "Sound Of Love" en "Beautiful My Monster" bewijzen dit. Dit laatste is gestoeld op een intimistische basis met een licht jubelend refrein. Iets soortgelijks gebeurt op "Fast Lane" waar de romantische vocalen duelleren met tintelende gitaren in een uptempo popsong die meer sprankelt des te vaker je luistert. Husky Rescue weten al een aantal jaren folkachtige warme pop uit het kille Skandinavië te combineren met gevoelige elektronica, maar lijken daar met de jaren toch steeds beter in te worden. Misschien ondertussen tijd om deze band die er erg goed in slaagt onder de radar te blijven vliegen, te leren kennen?