In de jaren negentig begon de Nijmeegse bard Frank Boeijen aan een louteringstocht die tot vandaag blijft duren. Hij schudde eerste de ballast van het popidool van zich af, ging veel dieper en persoonlijker graven in zijn werk en lijkt de laatste jaren nog enkel datgene te doen wat hij echt wil en met wie hij dat echt wil. Zo werkte hij in 2006 'AS' af, niet minder dan een twee cd's en een dvd tellende box, opgenomen met niets dan oude bekenden. Het werd bijna een reünie met de Frank Boeijen Groep uit de jaren tachtig. Vorig jaar stond Boeijen op de planken met Henny Vrienten en Henk Hofstede van The Nits en nu is er 'Camera', alweer opgenomen met jongens van vroeger en in dezelfde Brusselse ICP-studio's, waar ook 'Vaderland' (1997) werd opgenomen, de cd opgedragen aan zijn overleden ouders. Hits lijken Boeijen niet langer te interesseren, al zou de single "Op Een Dag" in een ander tijdperk wel een radiohit kunnen worden. In retrospect lijken hits als "Linda", "Kronenburg Park", "Zeg Me Dat Het Niet Zo Is" of "Zwart/Wit" toevalstreffers geweest, want de Boeijen van vandaag is geen commerciële zanger/liedjesschrijver. Zijn teksten steken vol woorden die voor een Karaoke-ster moeilijk in de melodie zullen in te passen zijn. Zijn songs hebben steeds meer iets Amerikaans. Kortom, Boeijen op 'Camera' is de Boeijen die hij zelf wil zijn en niet de Boeijen die het publiek nog eens graag zou terug horen.