Folkies aller Soundslike adepte verenigt u! Eindelijk nog eens een echte folkplaat! True: ambachtelijke muziek sloop de laatste jaren geruisloos maar onstuitbaar de pop en rock weer binnen. Arcade Fire, The Strange Death Of Liberal England, Alaska In Winter, Bodies Of Water, O’Death. Maar now here’s a brand new band die er geen geheim van maakt en de maskers af gooit: niet lichtjes beïnvloed of in zekere zin genegenheid voor of raakpunten en affiniteit mét, nee, dit ís folk. Loud and (zij het fragile crystal) clear. Joker’s Daughter is de samenwerking tussen de Grieks-Engelse ssw artieste Helena Costas en de Amerikaanse producer Brian Joseph Burton aka Danger Mouse. Costas is al jaren een overtuigde folkie met een interesse gaande van Griekse mythologie (haar roots) tot de Engelse jaren 60 en 70-folkscene, dus van Theodorakis tot Fairport Convention zeg maar. “The Last Laugh” is haar debuut. Danger Mouse kennen we van formatie en producing van Gnarls Barkley, alsook productie van het tweede album van zowel Gorillaz als Beck. Hij geeft later dit jaar nog een lege CD uit (u leest het goed), als protest tegen het dispuut met EMI waardoor zijn collaboratie met Sparklehorse niet zal worden gereleased. Om maar te zeggen: een heerschap met pit. Costas en Burton begonnen samen te werken in 2003, toen zij hem enkele thuisdemo’s opstuurde. “The Last Laugh” is hun debuutalbum, waarop ze ook hulp kregen van Scott Spillane van Neutral Milk Hotel op blazers, en Daniele Luppi op viool. Ingetogen, bucolisch, stijlvol en met een flinke dosis spleen, maar misschien net iets te weinig variatie, en net iets te veel laagtepunten, zeker voor een bekroning van liefst 5 jaar samen musiceren. Een song als “Go Walking” is van het ontroerendste dat je dit jaar kunt horen, maar “JD Folk Blues” is dan weer ondermaats op het onbenullige af. Om maar één voorbeeld te geven.