Het is dank zij het onvolprezen Myspace dat ik Bram Stadhouders voor het eerst hoorde. Dit is nochtans al de zevende release op zijn eigen ‘Brammetje Records’. De man komt uit Tilburg en is amper 22 jaar oud. In de koers heet het dat er dan nog ‘marge voor progressie' is. Al zit het op deze “The Ship Comes” zeker al goed. Stadhouders combineert lekker eigenwijs ambient, wereldklanken en jazzy improvisatie. Op zijn best (zoals in ‘Why, Look’ en ‘Future Vision’) resulteert het in bijna abstracte geluidscollages waar electronica en akoestische instrumenten mijmerend op pad gaan. De invloed van wat AAMC (Association for the advancement of Creative Musicians) in Chicago de laatste jaren doet is zeker niet ver weg. Op zijn minste momenten gaat hij richting jazzrock zoals in ‘Hello Sleeper’ en hou je noch jazz noch rock over. Al is er in het middenstuk een fijn middenstukje dat fel refereert aan wat Bill Laswell op ‘Lost In Translation’ deed. Maar daartussen valt er nog moois te rapen. Het akoestisch (singing bowl, gong) drone werkstukje “Outside Of Surfaces’ had best een eind langer mogen duren. Maar het allermooist is ‘The Elementary Particles Of A Tear’ waarin Ash Ra Temple een ontmoeting aangaat met Ernest Rangling. Al is dit misschien net dat complimentje teveel. Fijn plaatje toch!