Een meer dan voor de hand liggende vergelijking die zich bij het beluisteren van 'Evenaar' opdringt, is die met het werk van Lieven Tavernier en daarmee is het eerste compliment voor dit Nederlandstalige debuut binnen. Tavernier is namelijk een van de weinige Vlamingen wiers teksten en muziek niet zijn blijven steken in de kleverige inheemse klei. Nederlandstalige Americana met universele teksten: het is bij Herma van hetzelfde laken een pak. Bovendien lijkt de stem van Herman op die van Tavernier en daarmee is de eerste gevarenzone voor dit Nederlandstalige debuut betekent. Tavernier heeft namelijk een flinterdunne en breekbare stem, maar die van Herman is die van Tavernier in het kwadraat. Hij is dus geen begenadigd zanger en dat speelt hem parten in de hoge en precaire regionen, zelfs in die mate dat sommige nummers net daardoor aan glans verliezen. Een jammere zaak want je voelt dat Herman het spelen en componeren in de vingers heeft. Songs als "Amsterdam" en "Mijn Liefste Voor Jou" doorbreken de grenzen van het klassieke Vlaamse chanson en leggen de lat hoog voor eventuele concurrenten. Voor iemand die jaren in het Engelse repertoire heeft gedoken, is "Evenaar" een nieuwe en geslaagde stap. Wat vocale steun links en rechts en hier zou iets moois moeten uit voortvloeien.