Broeierig, noemde ik Boozoo Bajou 3 jaar geleden bij het verschijnen van 'Dust My Broom', en gaf hem meteen 5 sterren. Maar tijden veranderen, en smaken en trends ook, en wel snel. 'Dust My Broom' is nog weinig uit mijn luidsprekers gekomen sindsdien, en 'Grains', zijn opvolger en het derde album van Boozoo Bajou, zal al helemaal niet meer van tussen de stapel uitgevist worden. De stapel - en meteen de vergeetput - waarin deze plaat terecht zal komen, is die van de duizenden chillout cd's. Jawel, broeierig is ook dit ; jazeker, ook relaxed, en als je stevig aan de spliff gezeten hebt, zal je dit ongetwijfeld ten volle kunnen genieten. Ook 'Grains' staat weer vol met materiaal dat zo op de Buddha Bar compilaties en in de dito restaurants in onze metropolen als soundtrack kan geposteerd worden. Of liever: kon, in de verleden tijd. Want ook het tijdperk van de tientallen compilaties ligt al een tijdje achter ons wegens gebrek aan interesse die wegebt wegens gebrek aan frisheid van de muziek. Ongetwijfeld ging ik 4 jaar geleden de stroperige softsoul van "Sign" of de middernacht-na-hittegolf-muzak van "Grains" meer geapprecieerd hebben. Maar dit soort geluiden is nu eenmaal sterk aan de tijd en het seizoen onderhevig. Boozoo Bajou kan er niet veel aan doen, maar door de indigestie van gelijkaardige inwisselbare en tegen de sterren op gekopieerde slome jazz met soul met latin met bossa met dub vermengde sound, krijg je vandaag nog alleen maar onfrisse oprispingen en een gevoel van déjà entendu. Katermuziek voor na te grote dosissen van onzaligmakende stuff.