Het leven kan mooi zijn! Het jaar is amper begonnen en het kersverse Murkhouse Recordings, die net eerder bewezen met Gathiens een neus te hebben voor mooie dingen, pakt hier uit met zijn tweede telg. Ondanks de high school aanvoelende titel, doorklieven we vanaf opener “The Ship’ graag doorheen de wilde wateren die ons te wachten staan. Geen wonder als men weet dat aan het finetunen van het vlaggenschip - onder de vleugels van John ‘Mastering’ Golden (Melvins, Neurosis, Primus, Weedeater, Tusk, etc) - goed volk als leden van A Swarm Of The Sun, Come Sleep, Dozer, I Are Droid, Ghost Brigade, Paatos, Demon Cleaner en Greenleaf hebben mee gesleuteld. Met de ruwe bolster van een viking, maar met de innerlijke zachtaardigheid van een koala, bezit Vaka hier de uitgesproken troeven om elke verdwaalde zeemeermin binnen te doen. Laten we eerlijk zijn, iets waar wij - doomgeneratie - slechts van kunnen dromen. Met “Born To Secrecy” weet de drakar van Vaka bij de wilde binnenwateren respect af te dwingen, maar het echte ruime sop oogt nog oneindig ver. Met “I Of Everything” wordt er echter steevast op het onbestemde doel gestevend. Roeien boys, roeien! Met een slepende vasthoudendheid, voel je de woeste zee tevergeefs protesteren. “Sigma Omega” is de eerste track die een vermoeden laat, lokmiddel voor geschubde oceaangodinnen mee te voeren. We zijn nog geen vijf minuten verder en het is al van dat. “At The Hand Of Loss” laat de eerste epische lokroepen onder water. Eenmaal de Walküres der diepte gespot worden, kan de jacht naar het ongrijpbare beginnen! Vaka is echter vastbesloten en met het korte “Glacialis” wordt het ritme der lusten opgevoerd tot de beoogde sprint haar doel bereikt. Eenmaal de buit binnengehaald is, komt tegen alle verwachting de zachte inborst van Metalmannen in “Like An Astronomer” naar boven. Machteloos vallen één voor één de naar liefde hunkerende half mens/half vis-wezens met “Somersaults” voor de vergaarde erudiete bagage die Vaka met zich meedraagt. Ondanks de moordende expeditie is het pas met  “Stalemates” duidelijk dat het de echtelijke verplichtingen zijn, die de echte energie even vlot opslurpen als een schedel mede. Onderschat echter Vaka nooit, want met afsluiter “For Redemption” wordt bewezen hoe krachtig de oerkracht wel niet is. Mede dankzij het heavy gebruik van piano, mellotron, orgel en strijkers dat in verschillende studio’s in Finland, Zweden werd opgenomen. Zeg niet dat we het niet gezegd hebben! Een plaatje dat nu al in aanmerking komt voor de eindejaarslijstjes!!