Via de hulp van platenmaatschappij Sickroom Records, trok het in 2003 opgerichte Bear Claw naar de Electrical Audio studio van Steve Albini. Slechts gewapend met een in eigen beheer uitgebracht album. Na beluistering zag die het prompt zitten in en stemde hij toe het debuut te (her)producen. Dat debuut heeft wat locale prijzen in de wacht kunnen slepen.
Na een flink aantal live shows en hard werk aan nieuwe songs, leek de tijd rijp voor een nieuw album. Dezelfde samenwerking werd beklonken en het tweede album “Slow Speed: Deep Owls” is ondertussen een feit. Iedereen die zichzelf in de noise/math rockhaven parkeert, zal Bear Claw zeker kunnen appreciëren. Het is weliswaar geweten dat wanneer Steve Albini zijn schouders ergens onder zet, dat het ook zijn stempel zal meedragen. Ondanks de uitgesproken eigen kracht, (zoals bijvoorbeeld de gitaar die ingeruild wordt voor een extra basgitaar, beladen met distortion-pedalen ), mag u zich toch verwachten aan de onmiskenbare Shellac/Albini-sound. Laat dit kritiek zijn of niet, alles is aanwezig voor een potje gestructureerde noise, zoals we die graag slikken. De twee allesdragende bassen, de tegendraadse drum en een vlijmscherpe zang zullen alvast een flinke smile op een beetje noiseliefhebber weten te brengen. Toegegeven, de sound die Bear Claw hier brengt, is niet nieuw. Het vat zelfs in een notendop samen welke sound wij, noisers, al zo lang moeten missen. Dit vanuit Carbondale naar Chicago verkaste trio doet het echter met zo’n passie, dat stilzitten onmogelijk wordt. Onze roep om ze zo snel mogelijk live te kunnen aanschouwen wordt beloond, want met een Europese tour in het verschiet, schatten we dat ze hier tegen april op Belgische bodem zouden staan. Allen daarheen...