Nadat de Stabroekse rebellen van De Fixkes Vlaanderen hadden getoond hoe simpel het allemaal is om in het mp3-tijdperk meer dan 20.000 exemplaren te verkopen van een single, rustte er een zware last op hun schouders. Het schrijven van een klassieker die nu al gehaaid op de Kleinkunstcollectie deel 7 zal staan, kan elk weldenkend mens onderuit halen. Daarom was het vooraf verstandig er niet van uit te gaan dat op hun eerste fullcd veertien kaskrakers à la "Kvraaghetaan" zouden staan. Maar wat dan wel? Opvolger "Ongelukkig" heeft muzikaal dezelfde lijzige groove, maar teert op een veel eenvoudigere tekst - geen opsommingen, geen slimme vondsten - met slechts één mooie oneliner. Her en der vind je nog wel wat van die eigengereide poëzie. "Ne goudvis doe pas kunstjes as em gien ete ne mie kregt" uit "Lievelingsdier" is er zo eentje en ook "Wa doede me ne boomerang as g'em muug zet?" uit "Alles komt terug" gaat als straffe woordkunst door het leven. Af en toe laat de spiritualiteit het wat afweten en komen de teksten gevaarlijk dicht bij Strangersiaanse poëzie. "Lepeltje" en "Ik zien u gère" lopen wat verloren in gemakkelijke rijmelarij en karamellen versen. Ook muzikaal had er iets meer durf gekund. De briljante rapsong "Vrijdagavond" met de aanstekelijke refreinzin Makis op oe lief zitten astemblief. Ze is zo schoon en ik em goesting in iet nief. Ik em hiel goe gerief en ik zen noeit nie aggressief. is de verademing van de cd na een stel rustig kabbelende songs. Ook "Lommerte" drijft het tempo lekker op, maar voor de rest blijft het rustig schommelen in een hangmat van gezelligheid en kleine liedjespoëzie. Mijn top drie van opvolgers voor "Kvraaghetaan" vermeldt met stip het geestige "Lievelingsdier", het opnieuw nostalgische "Alles Komt Terug" en het cynische "Dertiger.be". Balans: de Fixkes hebben wel degelijk enkele opvolgers voor "Kvraaghetaan" geschreven, maar tot een volledig bevredigende full cd zijn ze niet gekomen. Zo simpel is het natuurlijk allemaal niet.