Was het debuutalbum 'Fashion Victim' (2003) van het Georgiaanse multimediaduo Matthew Jeanes en Bryan Meng al een magistrale muilpeer in het geschminkte gezicht van infantiele vrijemarktimbecielen zoals u, Kate Moss en ik, 'Dead Weight' is zo mogelijk nog verpletterender. Als een gulzige teek die zich vastbijt in je bloedbaan en sluimerend je zenuwsysteem inpalmt, als ingenieuze spyware, zo vreet ook dit nieuwe magnum opus zich onverbiddelijk een weg naar je harde schijf.
Opener "Banjos & Brimstone", onvervalste gospelhop in de beste DJ Shadow-traditie, verkoopt je meteen een uppercut via bulderbassen en hi-hat-herrie die virtuoos versneden worden met dubby drones – Larvae is dan ook beste maatjes met Scorn en meneer illbient.
Daarna mag de eerste uit het omvangrijke gezelschap gastmuzikanten aantreden; Athens band Hope For A Golden Summer ziet haar nu-folk in de handen van Larvae uitgroeien tot een onvervalste Duyster classic. Ook de stemmen van Low-protégé Jessica Bailiff, Non Shadowhuntaz en de Londense MC Scalper gedijen bijzonder goed in deze soundscapes die met het verbluffende perfectionisme van een Vlaamse Primitief in elkaar gestoken werden. Anticonraps ("Nation Of Bling"), met Darren Price-soundalike technobleeps doorhagelde kerkgezangen ("Warding", "The Logical End"), Tortoise meets Aphex Twin-taferelen ("Thanks For Playing"), ambientmomenten met hoog Tarentelgehalte ("Raindelay"), hybriede dub-jazz-Notwists ("Bubastis", "Dead Beat"),… het veelkleurige palet van Larvae kan het blijkbaar allemaal en weet er telkens ook nog eens een in songvorm verpakt meesterwerk van te maken. Het ontpoppingsproces mag dan twee jaar geduurd hebben, deze Larvae mag nog een hele tijd rondvlinderen in mijn systeem…