De eindejaarsperiode. Alles peis en vree. Naar kaneel geurende huismoeders halen hun lichtgevende rendieren van stal, de prefab verteerhutjes schieten als paddenstoelen uit de doorregende marktpleinen (de lezer die raadt op hoeveel verschillende manieren de doorsnee Vlaamse middenstander Glühwein denkt te kunnen spellen, wint een gratis kerstmuts), in de verte weerklinkt een engelenkoor en… de muziekindustrie, tja, die laat het zoals vanouds weer volop greatest hits en dvd’s sneeuwen. Troffen wij met een mooi strikje onder de boom aan: dubbelaar ‘Minimum - Maximum’ van de Düsseldorfse mensmachines op leeftijd. Een goed gevuld avondje elektronisch vernuft, live geplukt uit hun wereldtournee van 2004 (een primeur, zowaar!). De setlist hier is omzeggens identiek aan die van de cd-versie en zoals u reeds enige tijd geleden op deze fijne webstek mocht lezen, stemt dat op z’n minst tot een robotachtig vreugdedansje. Zeker als u DTS 5.1 surround in huis hebt. Spectaculaire podiumactiviteit en bijbehorende transpiratie mag u echter op de eigen buik schrijven, want de heren zijn nog statischer dan de elektriciteit in uw trui. Wie daarentegen wél kickt op Duits minimalisme, kan zich twee uur lang vergapen aan haarscherpe videoprojecties, al gebiedt de eerlijkheid ons te zeggen dat het eindeloze loopen van rode vierkantjes (“The Man-Machine”), VW kevers (“Autobahn”), bruistabletten (“Vitamin”) en een zwart-wit Fausto Coppi (“Tour De France”) op den duur behoorlijk begint te vervelen. Eveneens irritant: de totale afwezigheid van extra’s – een gastverschijning op één of ander MTV-feestje buiten beschouwing gelaten. Ons advies: verduister de zitkamer, leg uw voeten op tafel, rol een pittige frietzak of schenk iets strafs uit (nee, kids, jullie niet!) en denk dat het 1974 is. Misschien drijft dat de spanning een beetje op. Voer voor de echte liefhebber.