Als de regel van de veelbesproken difficult second album al geldt, gaat hij nog het meest op voor groepen en solisten die zich aan een come-back wagen. De eerste come-backplaat wordt immers met argusogen bekeken en met honderden pennen en toetsen besproken. De plaat die daarop volgt, wekt veel minder interesse en moet verdomd goed zijn om de aandacht te behouden. 'Red Carpet Massacre' volgt op 'Astronaut', de complete reünieplaat uit 2004, die niet alleen alle oorspronkelijke bandleden herrenigde, maar ook een forse terugkeer van de grootste sound van weleer inhield. 'Red Carpet Massacre' is anders: niet alleen mankeert er 1 Duran op deze plaat, de geluidsridders die het muzikale landschap van vandaag bepalen hebben grondig huis gehouden op 'Red Carpet Massacre'. Justin Timberlake en Timbaland hebben - allicht uit respect voor het muzikale erfgoed van de groep - niet zomaar hun medewerking verleend aan deze cd: bij tijd en wijlen waren het duidelijk zij en niet LeBon en de zijnen die de touwtjes in handen hadden. De voor het stadion geschreven grootsheid, waarmee Duran Duran bekend werd, wordt op dit album geruild voor een minder opdringerig electrosausje, maar dan wel één waar na verloop van de tijd de songs in verzuipen. Het staat de uitvinders van de remix wel dat ze wat nieuwe beats en bleeps onder de hand nemen - en op een r&b-song als "Skin Divers" wordt er best wel een nieuwe standaard gezet -, maar al bij al is dit een zeer makke plaat die al gauw als één monotone sound door je hoofd gaat. De loop der geschiedenis heeft Duran Duran zijn plaats gegeven en als de Fixkes erover zingen en Soulwax er naar verwijzen, wil dat toch zeggen dat ze niet vergeten zijn. Als ze het zo willen houden, zullen nog een stap verder moeten gaan met hun volgende platen of definitief hun bek moeten houden.